Het was een bullebak eerste klas. De hele buurt werd door hem geterroriseerd. Alles wat in de buurt not-done was, deed hij. Hij hield wrakken van auto's bij de deur, liep de hele dag te schelden en dronk vrijwel constant.

Ik had een tijdje ergens anders gewerkt, maar was nu weer teruggekeerd naar mijn werkplek waar ik ooit begonnen was. Ik ging het ‘gewone’ politiewerk doen in een team midden in een middelgrote stad.

Ik werkte als wijkagent in een wijk van ongeveer 33.000 inwoners. Het was een jonge wijk. Daarmee bedoel ik dat er pas in de jaren 70 begonnen is met het bouwen van de wijk. Nu ongeveer 30 jaar later is de wijk ‘vol’. Er kunnen geen woningen meer bij.

Het was een moeilijk onderzoek. De centrumplaats in ons gebied werd al sinds tijden geteisterd door auto-inbraken. Het bleek heel moeilijk om daar een vinger achter te krijgen. Zelfs posten tijdens de nachtdiensten op de "beruchte" parkeerplaatsen bracht geen soelaas.

Veel mensen vragen altijd hoe onze dag eruit ziet. Het simpele antwoord is dat ik daar geen antwoord op kan geven. Iedere dag is anders. De ene dag maak je wat bijzonders mee en zo zijn er ook diensten waarin zich niets bijzonders voordoet.

In de weekenden wordt er veel uitgegaan. Veel mensen komen bij elkaar in horecagelegenheden. Over het algemeen gaat men uit voor de gezelligheid.

De buurt in het dorp was altijd al een prettige omgeving om in te wonen. Bewoners kenden elkaar en hielpen elkaar waar nodig. Na verloop van tijd verhuizen mensen uit zo’n wijk. Daar is uiteraard niets mis mee; ze gaan naar een andere plaats of naar een groter huis. Wanneer dan een woning leeg komt staan is het logisch dat op korte termijn nieuwe mensen het pand gaan betrekken.

Op een winteravond reed bij ons door het dorp een BMW, tamelijk nieuw, waarvan de mislichten aanstonden. Nu ben ik daar doorgaans tamelijk eenvoudig in: bekeuren. Ik vind namelijk tamelijk irritant die verlichting op momenten dat het totaal niet nodig is.

Tijdens een van de noodhulpdiensten kregen mijn collega en ik het verzoek om met spoed te rijden naar een ongeval, waarbij een van de betrokkenen letsel zou hebben opgelopen.

Het was een rustige nachtdienst. Mijn collega en ik hadden al een paar uur rondgereden door de woonwijken en het industrieterrein. Terloops vingen we een melding op van een diefstal van een personenauto in een naburige gemeente. Mijn collega schreef het merk en het kenteken op, je weet immers nooit of je deze 's-nachts nog tegen zult komen.

Al weer heel wat jaren geleden had je de Herziene Politie Opleiding (HPO). Dit was destijds een nieuwe vorm van politieonderwijs. De oude opleiding bestond voornamelijk uit heel veel theoretisch stampwerk met aan het einde een examen in alle vakken.

Politiesites