Een bijdrage van Gapert

Op een normale doordeweekse dag liepen ik en mijn collega over de markt, we waren bezig met een voetsurveillance. We besloten nog één rondje te lopen alvorens naar het hoofdbureau terug te keren omdat we bijna klaar waren met onze dagdienst. Op dat moment werden we aangesproken door een vrouw die ons wees naar een plein een stukje verderop, ze vertelde ons dat daar meerdere mensen ruzie hadden.

Al weer heel wat jaren geleden had je de Herziene Politie Opleiding (HPO). Dit was destijds een nieuwe vorm van politieonderwijs. De oude opleiding bestond voornamelijk uit heel veel theoretisch stampwerk met aan het einde een examen in alle vakken.

Ik werkte als wijkagent in een wijk van ongeveer 33.000 inwoners. Het was een jonge wijk. Daarmee bedoel ik dat er pas in de jaren 70 begonnen is met het bouwen van de wijk. Nu ongeveer 30 jaar later is de wijk ‘vol’. Er kunnen geen woningen meer bij.

Ik had een tijdje ergens anders gewerkt, maar was nu weer teruggekeerd naar mijn werkplek waar ik ooit begonnen was. Ik ging het ‘gewone’ politiewerk doen in een team midden in een middelgrote stad.

"Als je ze nodig hebt", een boek  over de belevenissen van een politieagent in Leiden/Voorschoten. ISBN: 978-90-8834-343-8, auteur Wijnand van der Meer.

Wijnand van der Meer werkt sinds 2000 bij de politie. Vechtpartijen, drugshandel, inbraken en andere criminele activiteiten zijn er aan de orde van de dag en zorgen voor veel werk.

Kroniek van een politieleven

van Jacques Smeets

Het politieberoep is een roeping, net zoals je priester wordt of arts. Bij echtelijke ruzies ben je soms een soort geestelijke, want de geestelijke nood is hoog bij de ruziënde partijen. Wanneer het leven van een mens op het spel staat, is de lange adem van de politie van levensbelang, want er wordt gereanimeerd. Noodverbanden worden aangelegd als iemand ernstig gewond is geraakt ten gevolge van een ongeluk of een misdrijf. De link met de arts is snel gelegd.

Het boek "De brigadier vertelt" biedt een kijkje achter de schermen van de werkzaamheden van de politie in de grote stad. Niet alleen het uitdelen van bekeuringen, maar ook het lachen en huilen met de mensen in de samenleving.

Iedere politieambtenaar krijgt er mee te maken, aanrijdingen met dodelijke afloop. Iedere politieambtenaar weet ook dat het veel leed brengt bij de familie en dat het heel lang kan duren voordat het leed verwerkt is.

Maar iedere politieambtenaar gaat na zo'n ongeval over op de "orde van de dag", de volgende melding staat alweer te wachten.

Ed Kuiper is een vader, waarvan de dochter is overleden als gevolg van een verkeersongeval. Hij beschrijft in zijn boek wat dit voor hem en het gezin voor gevolgen heeft gehad.

Een bijdrage van Jan Willem

Toen onze nieuwe korpschef zojuist zijn intrede had gedaan, werd hij geinterviewd voor het personeelsblad. Een citaat uit het interview was:

"Je mag als diender best buikpijn krijgen
als het aantal woninginbraken in je wijk fors stijgt".

Een bijdrage van Briges

Toen ik nog in opleiding zat voor surveillant aan het wijkteam Remmerdenplein (Amsterdam-Zuid Oost) zag ik tijdens een scootersurveillance een taxi over het fietspad rijden. Ik sprak de taxichauffeur aan en vroeg aan hem de reden waarom hij het fietspad gebruikte, hij wilde daar verder geen verklaring voor geven en ik moest mijn bonnetje maar gewoon schrijven. Ik dacht, prima als jij dat wilt dan doen we dat gewoon.

Het was een bullebak eerste klas. De hele buurt werd door hem geterroriseerd. Alles wat in de buurt not-done was, deed hij. Hij hield wrakken van auto's bij de deur, liep de hele dag te schelden en dronk vrijwel constant.

Politiesites

Cookies

Wij gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om volledig anoniem het gebruik van onze website te analyseren. Met uw toestemming plaatsen we ook cookies van derden. Door op "Accepteren" te klikken geeft u toestemming voor het plaatsen van deze derden cookies. Klikt u op "Weigeren", dan worden deze cookies niet geplaatst.